Neden Hep Aynı İlişki Döngüsünün İçinde Buluyoruz Kendimizi?
“Bu kez farklı olacak” deriz. Ama bir süre sonra kendimizi yine benzer bir ilişkinin, benzer çatışmaların ve benzer duyguların içinde buluruz.
Neden Hep Aynı İlişki Döngüsünün İçinde Buluyoruz Kendimizi?
“Bu kez farklı olacak” deriz. Ama bir süre sonra kendimizi yine benzer bir ilişkinin, benzer çatışmaların ve benzer duyguların içinde buluruz.
Psikodinamik açıdan baktığımızda bunun nedenlerinden biri, ilişkilerde yalnızca bugünü değil, geçmiş deneyimlerimizin izlerini de taşıyor olmamızdır. Çocuklukta sevgi, ilgi veya güveni nasıl deneyimlediğimiz; yetişkinlikte yakınlık kurma biçimimizi etkileyebilir.
Örneğin çocukken sevgiyi kazanmak için çok çaba göstermesi gereken biri, yetişkinlikte duygusal olarak ulaşılması zor kişilere çekilebilir. Sürekli ilgi bekleyebilir, karşı tarafın uzaklaşmasıyla daha çok çabalayabilir. Böylece tanıdık bir ilişki döngüsü yeniden kurulabilir:
Yaklaşmak → karşılık alamamak → daha çok çabalamak → hayal kırıklığı → uzaklaşmak.
Burada amaç geçmişi suçlamak değil; bugün yaşadığımız ilişkilerde tekrar eden örüntüyü fark etmektir.
Çünkü bazen bize “tanıdık” gelen şey, bize iyi gelen şey değildir.
Değişim ise çoğu zaman şu soruyla başlar:
“Ben neden hep aynı kişileri seçiyorum?” değil, “Bu ilişkide bana tanıdık gelen duygu ne?”
Kendimizi tekrar eden döngülerden çıkarmanın ilk adımı, onları fark etmektir.